الشيخ محمد علي الگرامي القمي

358

رساله توضيح المسائل (1390ش) (فارسى)

مسئله 2108 - اگر شكّ كند زكاتى را كه بر او واجب بوده داده يا نه ، بايد زكات را بدهد ، هر چند شكّ او براى زكات سالهاى پيش باشد . مسئله 2109 - فقير نمىتواند زكات را به كمتر از مقدار آن صلح كند ، يا چيزى را گرانتر از قيمت آن بابت زكات قبول نمايد ، يا زكات را از مالك بگيرد و به او ببخشد . مسئله 2110 - انسان مىتواند از زكات ، قرآن يا هر گونه كتاب دينى بخرد و وقف نمايد ، هر چند بر اولادخود و يا كسانى كه خرج آنان بر او واجب است . و مىتواند توليت وقف را براى خود يا اولاد خود قرار دهد ولى بهتر است آن را به حاكم شرع بدهد ، ولى نمىتواند از زكات ملك بخرد و بر اولاد خود و يا بر كسانى كه مخارج آنان بر او واجب است وقف نمايد كه عايدى آن را به مصرف مخارج خود برسانند . مسئله 2111 - فقير مىتواند زكات را براى رفتن به حجّ و زيارت و مانند اينها به مصرف برساند ولى اگر به مقدار خرج سالش زكات گرفته باشد ، براى زيارت و مانند آن از سهم فقرا نمىتواند زكات بگيرد ولى از سهم سبيل الله مانعى ندارد . مسئله 2112 - اگر مالك ، فقيرى را وكيل كند كه زكات مال او را بدهد ، چنانچه آن فقير احتمال دهد كه قصد مالك اين بوده كه خود آن فقير از زكات بر ندارد نمىتواند چيزى از آن را براى خودش بردارد . و اگر يقين داشته باشد كه قصد مالك نفى او نبوده ، براى خودش هم مىتواند بردارد . مسئله 2113 - اگر فقير ، شتر و گاو و گوسفند و طلا و نقره را به مقدار نيازش بابت زكات بگيرد ، چنانچه به مقدار نصاب برسد و سال آنها بگذرد و ساير شرايط را داشته باشد بايد زكات آنها را بدهد . مسئله 2114 - اگر دو نفر در مالى كه زكات آن واجب شده با هم شريك باشند و يكى از آنان پيش از تقسيم زكات قسمت خود را بدهد و بعد مال را تقسيم كنند ، چنانچه بداند شريكش زكات سهم خود را نداده ، تصرّف او در سهم خودش هم اشكال دارد مگر اين‌كه به اذن شريك يا حاكم شرع زكات آن را بدهد . مسئله 2115 - كسى كه خمس يا زكات بدهكار است ، و كفاره و نذر و مانند اينها هم بر او واجب است ، و قرض هم دارد ، چنانچه نتواند همه آنها را بدهد ، اگر مالى كه خمس يا زكات آن واجب شده ، از بين نرفته باشد بايد خمس و زكات را بدهد ، و اگر از بين رفته باشد